Zbaczając z tematu, to wydarzenie położyło się swego rodzaju cieniem na literackiej karierze

Szymborska Wisława to bezsprzecznie duża kobieta naszej liryki. Bardzo trudno byłoby się nie zgodzić z tego typu stwierdzeniem, bo wszak zaświadcza to wręcz Literacka Nagroda Nobla, której to liryczka była zwyciężczynią w 1996 roku. Zbaczając z tematu, to wydarzenie położyło się swego rodzaju cieniem na karierze literackiej oraz na jej życiu prywatnym. Zresztą sama rozłączała je na dwa okresy: przed Noblem a także po Nagrodzie Nobla.

Ta skromniutka osóbka stała się nagle niewyobrażalnie popularna, zatem musiało to odcisnąć się na jej życiu prywatnym. Szymborska przecież na jakiś czas ucichła, bo nie była w stanie tworzyć. Cóż, nie każdy kwalifikuje się na celebrytę. Poniektórzy mają z tym duży problem, inni z kolei nawet uwielbiają, kiedy pozostają w centrum zainteresowania. Szymborska bezspornie należała do tej 1 grupy.

Jeżeli przyjrzelibyśmy się bliżej działalności noblistki, bez trudu potrafilibyśmy wyłuszczyć charakterystyczne cechy jej wierszy. Istotna dbałość o słowo, sarkazm, nierzadko autoironia a dodatkowo zdumiewająca puenta to prawdopodobnie te bardzo ważne.

Jeśli jednak rozchodzi się o tematykę jej twórczości to z całą pewnością trzeba wyszczególnić też kilka: zaduma o człowieku, o świecie, o historii, o cywilizacji. Jak można dostrzec, wszelkie te dylematy posiadają styl ponadczasowy, więc twórczość Szymborskiej nie zatraca swej ponadczasowości. O ile ktoś nie miał możliwości zetknięcia się z wierszami pisarki, musi jak najszybciej uzupełnić te braki, ponieważ nie przystoi dosłownie, ażeby nie znać chociaż paru wersów. Tym mocniej, że bez małego kłopotu odnajdziemy tę bardzo dużą lirykę w bibliotekach czy na regałach sklepów.

Autor: Wisława Szymborska

You may also like...

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *